“Het beslissende moment”

hcb-portrait-medium

Dit portret van Henri Cartier-Bresson staat op de openingspagina van de Fondation Henri Cartier-Bresson.

Henri Cartier-Bresson was – als we het artikel op Wikipedia mogen geloven – buitengewoon verlegen en hij vond het vreselijk om zelf gefotografeerd te worden. Des te opmerkelijker dat hij hier zo ontspannen op de foto staat.

The Decisive Moment is de Engelse titel van zijn in 1952 verschenen boek Images à la sauvette. Over dat beslissende moment zei hij:

There is a creative fraction of a second when you are taking a picture. Your eye must see a composition or an expression that life itself offers you, and you must know with intuition when to click the camera. That is the moment the photographer is creative.

Als je daar toch over nadenkt… En als je dan bedenkt dat hij niet aan nabewerking deed, foto’s zelfs niet bijsneed (wat nu cropping heet)… Alles in één keer goed…

En los van het moment dat intuïtief aangevoeld moest worden en verzilverd… Hoe deed hij dat praktisch? Hoefde hij geen lichtmeting te doen, sluitertijd en diafragma in te stellen, op de juiste afstand te staan, scherp te stellen?

Oop! The Moment! Once you miss it, it is gone forever.

2 gedachtes over ““Het beslissende moment”

  1. Henri Cartier-Bresson is altijd een grote inspiratiebron voor mij geweest. Ik kocht in 1992 het monumentale overzichtsboek met zijn foto’s(Photographer). De man was een genie met een onfeilbare timing en gevoel voor compositie. Wat betreft lichtmeten weet een goed fotograaf bij welk licht een bepaalde combinatie difragma/sluitertijd hoort. Als je ISO 100 is weet je als je de deur uit gaat: dit is 250/11 weer. Waar je gaat staan gaat gevoelsmatig, maar je moet wel snel zijn, een beslissend moment is zo voorbij. Scherpstellen moet heel snel, toen hadden ze geen automatisch scherpstelling. Bijsnijden/cropping heette toen ook al zo, maar dat deed je in de DOKA. Ze, de mensen die vonden dat croppen niet mocht, wilden de ‘werkelijkheid’ geen geweld aandoen. Maar anderen vonden dit toch wat overdreven. Dit is een andere uitspraak van hem: ‘De compositie van een foto is een simultaanverbinding, een organische totaliteit van visuele elementen. Alles moet dwingend zijn. Men kan niet de vorm van de inhoud scheiden. Het is de opgave van de fotografie in de beweging een expressief ogenblik van het evenwicht te grijpen’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s