Youri Egorov

youri-egorov-medium

Ik kende de naam Youri Egorov eigenlijk maar nauwelijks toen ik In het huis van de dichter van Jan Brokken een paar dagen geleden opensloeg.

Het verhaal van de Russische pianist die in 1976, op 21-jarige leeftijd, de Sovjet-Unie ontvluchtte en zich in Amsterdam aan de Brouwersgracht vestigde, greep me bij de kladden.

Niet zozeer het eclatante succes van de schuchtere, homoseksuele Rus, succes dat bijna wel vanzelf leek te komen; of het merkwaardige drugsgebruik, want er werd ook door Egorov lustig op los geblowed, gesnoven, gezopen; of het casinobezoek waar de juist verdiende gage roekeloos werd ingezet en vaak verdubbeld.

Halverwege het boek begint het verhaal bijna ongemerkt te kantelen en gaat het niet meer zozeer over de kunstenaar, het wonderkind, maar veeleer over plankenkoorts, vriendschap, falen, grenzen. En ziekte, als aids in 1987 toeslaat en alles in minder dan een jaar tijd helemaal over is en uit.

De dood is het bereikt ravijn
Maar leven – dat wil heuvel zijn.

Met deze dichtregels van Joseph Brodsky besluit Jan Brokken dit prachtige boek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s