Heimwee naar Berlijn

denkmal-medium

We zijn een lang weekend in Berlijn geweest.

Glibberend over de dikke, bobbelige laag ijs die de trottoirs daar op dit moment bedekt, hebben we de stad doorkruist en allerlei plaatsen bezocht. Maar sommige ook niet.

Juist aan de plekken waar we niet zijn geweest, heb ik heimwee overgehouden. Al vanaf het moment dat de lange trein Berlin Hauptbahnhof uitrolde, het winterse landschap in, terug naar Amsterdam.

Het lezen, op de terugweg, van Cox Habbema’s Thuis in Berlijn deed er ook geen goed aan. Want wat hebben we veel níet gezien.

Bijvoorbeeld de Bernauerstrasse, waar een stuk muur en niemandsland is achtergebleven. Museum Blindenwerkstatt Otto Weidt, waar merendeels blinde en dove Joden borstels en bezems maakten en een aantal van hen de oorlog zo wist te overleven. En het Denkmal für die ermordeten Juden Europas middenin de stad.

In Berlijn is erg veel narigheid te herdenken en er zijn dan ook gedenkplaatsen te over. Toch lijkt het niet bezocht hebben van het Denkmal voor het leven dat er niet meer is op de één of andere ingewikkelde manier ook te kloppen.

Een gedachte over “Heimwee naar Berlijn

  1. Hoi Joost!

    Waren de kinderen ook mee?
    Ik begrijp dat het bezoek toch te kort is geweest.
    Tot de volgende keer maar weer!

    Groetjes,
    Marij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s