Coole jazz op de maandagochtend

Het Onderwijsmuseum in Rotterdam is van binnen heel wat aangenamer dan van buiten. Een hoge, verwarmde ontvangstruimte. Brede houten tafels met kannen koffie. Op de gietvloer een iPod in een luidspreker die door een lang snoer verbonden is met een contactdoos. Coole jazz klinkt.

De regisseur en de cameraman staan buiten te overleggen. Het is nog helemaal donker, maar de stad is al wakker. Dreunende dieselmotoren en zwaailichten van twee graafmachines die aan de zijkant van het plein koppig aan het werk zijn.

De enorme advertentie naast de ingang van het museum kan wel uit beeld worden gehouden en het bordje voor de invalideningang zal worden afgeplakt met grijs tape. “Dan gaan we hier staan…” De regisseur zet een paar stappen naar achteren en wijst: “…en dan daar het licht.” Voor het lawaai van de graafmachines en de zwaailichten moet nog wat bedacht worden. Straks is dit smalle stukje trottoir een compleet schoolplein anno 1955.

Het wachten is op de derde hoofdrolspeler. De andere twee spelers doden de tijd binnen met een potje galgje op het whiteboard. De man van het licht legt overal spullen neer: een schijnwerper, een enorm zwart statief, flightcases met onbekende inhoud. De sfeer is al net zo relaxed als de coole jazz die uit de luidspreker klinkt.

Het begin van een lange draaidag voor een nieuwe aflevering schooltv, waarin onze zoon van twaalf meespeelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s