Manoeuvreren

bocht-in-de-weg-medium

Het lijkt zo eenvoudig: van A naar B gaan.

Jezelf een doel stellen, in beweging komen, je bestemming bereiken.

Maar in werkelijkheid word je gehinderd door allerlei grote en kleine obstakels en het vergt een enorme dosis behendigheid om daar zonder al teveel brokken tussendoor te manoeuvreren.

Is autorijden de juiste metafoor?

Sturen, in de remmen, toeteren, linksaf, rechtsaf, een rotonde rijden, achteruit in een doodlopende straat, wachten bij een wegversmalling of juist extra gas geven.

Als Spaccanapoli in Napels je bestemming is, dan misschien wel.

Mijn coach bij mijn vorige werkgever zei eens: “Stel, je wilt van A naar B.” Met zijn rechterwijsvinger wees hij naar een denkbeeldige plek op het bureau en vervolgens wees hij met zijn linkerwijsvinger door het raam naar een lege plek ergens in de lucht. “Het lijkt zo simpel. Maar wíe heeft gezegd dat je daar via een rechte lijn komt?”

Manoeuvreren. Wat een mooi idee: dat al die bochten, al die omwegen, al die manoeuvres, op de een of andere manier werkelijk onvermijdelijk zijn.

4 gedachtes over “Manoeuvreren

  1. Erik Grootveld

    Beste Joost,
    Je hebt een mooie beeldspraak gevonden. Het doelen stellen is een eigentijdse bezigheid. In de jaren dat ik ben gevormd ging het juist meer om de reis. Dat was het romantische ideaalbeeld. Want je zal in die visie je doel nooit bereiken. Het schuift altijd steeds weer op en blijft buiten bereik. Het is namelijk verspilling om de reistijd aan het doel op te offeren.
    Erik

  2. Joost Bruins

    Herkenbaar, ik heb daar ook het staartje nog van meegemaakt: “Het gaat om de reis, niet om het doel.”

    Maar zonder een bestemming gaat die reis nergens heen en is er niet zo de noodzaak om de lastige trajecten af te leggen die later het meeste indruk blijken te hebben gemaakt.

    Filosofisch allemaal, niet?

  3. Manoeuvreren – mooi woord met drie klinkers aan elkaar. Van A naar B. Doen wij dat niet ons hele leven? A – de geboorte – dan volgt de grote reis door het leven – wanneer en hoe we B bereiken weten we vooraf niet. Dat we veel moeten manoeuvreren om onze reis goed te laten verlopen wordt ons als kind al duidelijk. Is dat erg? Niet zolang wij zelf een helder beeld hebben van onze koers. Moge voor u allen B niet het eindpunt zijn maar het begin van de reis naar C. Ik wens u allen een zalig Pasen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s