Schrijven aan mevrouw Kleindorf

schrijven-medium

Iedereen die twittert zal zich weleens afvragen: wie leest dit eigenlijk, voor wie schrijf ik dit?

En hoe zit het als je gedichten schrijft, verhalen, blogs, als je reacties achterlaat op plekken waar je niet eerder geweest bent en waar je niet meer zult terugkomen?

Een intrigerende vraag, vind ik. Het voor de hand liggende antwoord is dat je schrijft voor je vrienden, volgers, bezoekers. Maar weet je wie dat zijn? Dat is eigenlijk helemaal niet zo duidelijk.

Ik kom hierop door een anekdote in het prachtige boek Het grote huis van Nicole Krauss dat ik afgelopen week las.

In één van de verhaallijnen probeert een wanhopige bejaarde man een brief te schrijven aan zijn vrouw die stervende is, maar het lukt hem niet iets op papier te zetten. Dan herinnert hij zich wat zijn vriend, de schrijver Avner Segal, hem eens toevertrouwde: dat hij alléén nog maar kan schrijven aan mevrouw Kleindorf, zijn aardige onderwijzeres uit de vijfde klas, die al vijfentwintig jaar dood is.

Wie leest er over je schouder mee? Wie is mevrouw Kleindorf? Over die vraag zit ik nu al dagenlang zo’n beetje na te denken. Lastig hoor. En al zou ik het antwoord weten, dan is het nog maar de vraag of ik het op zou kunnen schrijven.

2 gedachtes over “Schrijven aan mevrouw Kleindorf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s