Kettinkje

puttertje-medium

Vorige week deed ik een ontdekking die mij het schaamrood op m’n kaken bracht.

De straten in ons buurtje zijn vernoemd naar oud-Hollandse meesters: Lucas van Leyden, Carel Fabritius, Judith Leyster. Toen we hier kwamen wonen leek het ons zo’n leuk idee om van al die schilders iets aan de muur te hangen.

Daarom hangt boven onze trap sinds een jaar of zes dit vogeltje van Carel Fabritius. Verder dan het vogeltje zijn we helaas niet gekomen.

Hoe vaak zal ik het vogeltje in al die tijd gepasseerd zijn? Eens even rekenen… Zeg vijf keer per dag op en neer naar boven, dat is tien keer per dag, maal 365 dagen per jaar, maal zes jaar, dat is ruim twintigduizend keer. Twintigduizend keer! En iedere keer weer werp ik er een blik op, hoe vluchtig ook.

Nu waren wij vorige week zondagmiddag in Den Haag om de kinderen het Binnenhof te laten zien én om een bezoekje te brengen aan het Mauritshuis ernaast. Daar is tot en met 11 december de tentoonstelling Moderne meesters te gast te zien.

Tot mijn grote verrassing hing op de tweede etage het vogeltje van Carel Fabritius. Het schilderij blijkt Het Puttertje te heten en is in werkelijkheid kleiner en wat lichter dan op onze reproductie.

Geheel tegen de verwachting in vonden de kinderen het allemaal prachtig. In de museumwinkel kochten we daarom de vrolijke Kindergids Mauritshuis. Diezelfde avond sloeg ik hem open. Het allereerste schilderij in de kindergids is, jawel, Het Puttertje en de eerste regel van de begeleidende tekst luidt:

Dit grappige vogeltje zit met een ketting vast aan een stangetje.

Een ketting.

Een kétting? Krijg nou wat. Dat heb ik nooit gezien!

Opnieuw kijken dus. En ja, inderdaad, er hangt een dun kettinkje tussen het ringetje links en het pootje rechts. Meer dan twintigduizend keer heb ik dus naar het vogeltje gekeken zonder de essentie te zien, namelijk dat het vogeltje niet weg kan vliegen! De anekdote, het drama, wie weet zelfs de reden dat Carel Fabritius juist dit vogeltje schilderde.

De moraal van het verhaal? Beter kijken voortaan? Maar als je het na twintigduizend keer nóg niet gezien hebt, dan gaat dat hem niet worden. Een blinde vlek is een blinde vlek.

Nee, je kunt je ogen niet zelf openen, daarvoor heb je blijkbaar de wijsvinger van een ander nodig. Daaraan helpt geen twee kilo zware History of Art in de boekenkast. De openingszin in een speels vormgegeven kindergids volstaat.

Moderne meesters te gast is nog te zien tot en met 11 december 2011.

2 gedachtes over “Kettinkje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s