Wat herinner je je?

the-singing-detective-medium

Een vriend van mij is bezig boeken van vroeger te herlezen. Literatuur, klassiekers. Wat blijft ervan over? In welk opzicht verschilt de huidige leeservaring van de vroegere?

Toen ik deze vakantie een boek wilde lezen, probeerde ik het ook. Ik pakte The singing detective uit de kast, een tijdje geleden voor negentig cent op een tweedehands boekenmarkt gekocht. Omdat ik niet meteen tijd had, legde ik het boek op de buffetkast en daar ligt het nog steeds.

Ik durf er niet in te beginnen.

Het is lang geleden dat ik The singing detective zag. Op televisie was dat. Als The singing detective gemalen koffie was, en de afgelopen vijfentwintig jaar (want zolang is het geleden) het filter, wat voor koffie heeft dat dan opgeleverd? Een piepklein kopje héle sterke koffie, geloof ik.

Als ik het verhaal in twee of drie zinnen navertel, dan zit die smaak daar voor mij al aan.

Een oudere man met een vreselijke huidaandoening ligt in het ziekenhuis. Hij lijdt aan hallucinaties, waarin flarden van herinneringen aan zijn traumatische kindertijd en de wederwaardigheden van zijn alter ego, de knappe hoofdpersoon in de tweederangs detective die hij schreef, elkaar afwisselen. Door zijn verleden te herbeleven en geholpen door een psychiater wordt zijn huid beter en kan hij het ziekenhuis verlaten.

Of, nog korter: een patiënt is heel ziek, maakt een crisis door, wordt beter.

Maar dat is niet het hele verhaal. Een paar jaar later zag ik een indrukwekkend interview met Dennis Potter, de auteur. Ik geloof dat het tijdens Zomergasten was. Het was het laatste interview met de toen al heel zieke schrijver, die kort daarna overleed.

Zijn hoofdpersoon werd beter, hijzelf niet.

En dat is de reden.

Ik wil de herinnering niet overschrijven, ik wil die bittere koffie al lezende niet verdunnen en, wie weet, plezieriger drinkbaar maken. Dus heb ik The singing detective zonet nog één keer opgepakt en, voor altijd?, tussen de andere boeken teruggezet in de kast.

4 gedachtes over “Wat herinner je je?

  1. Interessant onderwerp Joost. Alleen: het gaat niet over een boek voor de tweede keer lezen, maar over de herinneringen aan een tv-serie en een boek dat aan die serie ten grondslag lag. Het enige boek dat ik ooit twee keer heb gelezen is De Avonden. Dat viel niet tegen. En de film kon ik tussendoor ook heel goed hebben. Op de plank ligt nog een luister-cd, waarop Gerard Reve het boek zelf voorleest. Die bewaar ik voor als ik oud ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s