Hermitage

het-gele-huis-medium

Het is een dag om eropuit te gaan, als je tenminste vrij bent, zoals ik vandaag.

Zonder vooropgezet plan beland je dan, misschien, in de Hermitage, om nog eens, even, naar Van Gogh te kijken, die bijna weer terugverhuist naar het museumplein.

Hoe vaak heb ik op dit blog al over Van Gogh geschreven? Het blijft boeien, het geluk dat overal doorheen sijpelt.

Vandaag is het hier nog drukker dan anders, vanwege de paasvakantie, maar wat geeft het. Het is een misvatting, geloof ik, dat de enorme populariteit van Van Gogh ergens afbreuk aan doet.

Integendeel, de aandacht waarmee hier gekeken wordt, de gesprekken die zachtjes gevoerd worden voor de schilderijen. “I love this one”, gefluisterd, terwijl gewezen wordt naar het gele huis, het gedroomde atelier van het zuiden.

Ja, hopelijk komen de schilderijen in het nieuwe thuis aan het museumplein straks even mooi tot hun recht als hier, in dit zeer tijdelijke onderkomen, aan de kleurrijke wanden van onze eigen Hermitage.

2 gedachtes over “Hermitage

  1. Vooral bij van Gogh is het van groot belang dat er voldoende licht op de schilderijen valt. Ben ook benieuwd naar het resultaat van de renovatie. Zijn eindelijk de grote 3 van het musuemplein weer geopend.

  2. Joost

    In de Hermitage is weinig daglicht, de schilderijen hangen in kleine “hokjes”, maar toch, ze hebben de ruimte en omdat ze thematisch gerangschikt zijn in plaats van chronologisch kijk je er anders naar, misschien wel onbevangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s