Leven en schrijven

pottenbakken-medium

Rond m’n zevenentwintigste volgde ik een opleiding aan Schrijversvakschool ’t Colofon. Ik dacht niet alleen, nu ga ik beter leren schrijven, ik dacht ook, nu ga ik schrijver worden.

Maar wat is een schrijver? Iemand die graag schrijft en weleens publiceert, zou ik nu zeggen. Destijds zag ik dat heel wat minder vrijblijvend. Ik geloofde dat je schrijver was, en dan ook helemáál, of dat je het niet was, en dan ook helemaal níet. Alles hing af van je ambitie en je inzet en je doorzettingsvermogen.

In die tijd las ik iets, ik weet niet meer waar. Het ging erover dat als je iets ‘hogers’ nastreeft het verstandig is tegelijkertijd stevig in de wereld te staan. Een gezin als je dat vergund is, een baan waarmee je in je levensonderhoud voorziet. Precies de dingen dus waarvan je als je jong bent denkt dat ze je gaan belemmeren het ‘hogere’ te realiseren.

Ik zag dat helemaal verkeerd, maar dat weet ik nu pas. Wat er voor wijsheid achter stak, dat ontdekte ik pas later, toen ik zelf een gezin en een baan had. En vanochtend moest ik daar weer aan denken. Het is niet leven of schrijven, zoals ik op m’n zevenentwintigste dacht, het is leven en schrijven, — ze gaan hand in hand.

Eindredactie: de fijne kneepjes

eindredactie-medium

Eindredactie is onderdeel van je werk als communicatieadviseur. Maar wat is het eigenlijk? En hoe kun je het naar een hoger plan brengen? Hierbij de tips die ik meenam uit de training Eindredactie bij De Redactie.

Dit zegt Carrièretijger over het werk van een eindredacteur: ‘Controleert alle bijdragen inhoudelijk. Als eindredacteur verbeter je taal- en spelfouten, ga je na of de gegeven informatie juist en volledig is en of bij het maken van artikelen of reportages alle geldende juridische en ethische regels in acht zijn genomen.’

Oké, maar dat is in de praktijk nog helemaal niet zo makkelijk. Wat kun je leren van professionele eindredacteuren? Wat is het verschil tussen print en online? En hoe zit het met goed en fout in taal? Hierbij de tips die ik meenam, wie weet zit er iets bij waar je wat aan hebt.

Lees verder “Eindredactie: de fijne kneepjes”

Zee

bilthoven-medium

Het was 1987. Ik was 19 jaar, woonde antikraak in een voormalig hotel in Bilthoven en had een tweedehands typemachine gekocht. Ik wilde schrijven, maar waarover?

Om inspiratie op te doen stapte ik op de trein naar Zandvoort, ik weet niet meer waarom juist Zandvoort. Het was guur, allesbehalve een stranddag, toch bracht ik uren door in het zand, luisterend naar het album Faith van The Cure.

She stands twelve feet above the flood
She stares alone across the water

Ik geloof niet dat er veel inspiratie kwam, wel herinner ik me een beetje ongemakkelijke uren en de mengeling van opluchting en teleurstelling in de trein terug.

Niet lang daarna kwamen de uren aan zee terug en schreef ik op de tweedehands typemachine in één keer het korte verhaal Zee. Ik was in alle staten, dolgelukkig, begreep niet dat ik zojuist een bron had aangeboord waar ik tot op de dag van vandaag plezier aan beleef.

Klik hieronder op de eerste regel om het te lezen:

o ja daar stond ik en koud dat het was in die duinpan waar het zand in mijn schoenen