Idol uit Amorgos

cycladic-votive-figure-from-island-of-amorgos-medium

Dit is een idol uit Amorgos, Griekenland.

Het onbekende volk dat tussen 2600 en 1100 op de Cycladische eilanden woonde, heeft geen sporen achtergelaten, behalve deze merkwaardige beeldjes. De idol uit Amorgos is te zien in het Ashmolean Museum in Oxford.

cycladic-votive-figure-medium

Dit beeldje staat in het Metropolitan Museum of Art in New York.

idols-medium

Wat een verrassing, schok bijna, toen ik in Leiden in het Rijksmuseum van Oudheden ergens in een vitrinekast tussen oude kommen en vazen van klei deze beeldjes aantrof.

idol-medium

Dit beeldje tenslotte heb ik vijftien jaar geleden voor een habbekrats gekocht in een souvenirwinkeltje op de Acropolis in Athene. Ik ben er nog steeds niet op uitgekeken.

Het Nash-evenwicht

john-f-nash-medium

De wiskundige John Forbes Nash Jr. won in 1994 de Nobelprijs voor Economie.

Nash was een begrip toen ik sociologie studeerde, vooral vanwege het naar hem genoemde Nash-evenwicht.

Over Nash werd altijd met groot respect gesproken. Zelfs als je over hem hoorde zeggen: “Hij leest nu telefoonboeken.”

De autobiografie die Nash schreef bij zijn aanvaarding van de Nobelprijs vind ik ontroerend.

Het grote publiek kent Nash ook, van de film die op zijn leven is gebaseerd: A beautiful mind.

Het gouden straatje in Praag

het-gouden-straatje-medium

Deze foto van het gouden straatje is illustratie bij het gelijknamige artikel op Wikipedia. Jammer genoeg staat nummer 22 er niet op.

Kafka’s jongere zus Ottla had het huisje in 1916 gehuurd zonder er zelf te gaan wonen. Tussen december 1916 en maart 1917, toen Ottla naar Zürau verhuisde, werkte Kafka hier ‘s avonds.

Die winter, waarin door de oorlog aan alles gebrek was, ontstonden de meeste verhalen van Een plattelandsdokter.

In Praag werd ik als door een magneet naar dit straatje getrokken. Zelfs vlak voor mijn vertrek ging ik er gauw nog even kijken.

Ik zou hier wel de laatste alinea van De nieuwe advocaat willen citeren. Maar die staat ook in het Verzameld werk dat in iedere boekhandel en bibliotheek te vinden is.

Metronoom en timing

Waardoor komt het toch dat muziek je zo kan raken?

Vandaag zat ik in de auto over deze vraag na te denken. Mijn pianoleraar zette vroeger weleens een pyramidevormig houten kastje op de vleugel: een metronoom.

Muzikaliteit en emotie, zo zat ik te denken, gaan toch eigenlijk niet samen met dat in de maat spelen. Sterker nog, wie weet beginnen ze wel met het uit de maat spelen.

Timing is alles. Versnellen, vertragen, als een blaasbalg, ademhaling. De metronoom is een keurslijf, korset. Timing is hartslag, leven.